İSTİHARE الاستخارة:

 

CÜNÜB YADA HAYIZLI (REGLİ) OLMAYAN ERKEK YADA KADIN TIRNAK VE KIL TÜY TEMİZLİĞİ DAHİL TEMİZ VUCUDU VE TEMİZ ELBİSESİ İLE –Kİ BOY ABDESTİ ÖNERİLİR, İKİ REKAT NAMAZ’DAN HEMEN SONRA KONUŞMADAN AŞAĞIDAKİ DUA ‘YI YAPAR VE YİNE KONUŞMADAN BAŞKA ŞEYLE İLGİLENMEDEN ABDESTLİ OLARAK ÖĞRENNEK İSTEDİĞİ KONUYU DÜŞÜNEREK UYUR. NOT: EN İYİ VAKİT YATSI NAMAZI İLE SABAH NAMAZI ARASIDIR.

 

ARAPÇA LAFZI LATİN ALFABESİ İLE:        "Allâhümme" İnnî estahîrüke bi-ilmike ve estakdirüke bi-kudretike ve es`elüke min fadlike`l-azîm. Fe-inneke takdirü ve lâ akdiru ve ta`lemü ve lâ a`lemu ve ente allâmü`l-ğuyûb. Allâhümme! in kunte ta`lemu enne hâze`l-emre hayrun lî fî dînî ve meâşî ve âkıbeti emrî. Fakdurhu lî ve yessirhu lî. Sümme bârik lî fîh. Ve in kunte ta`lemu enne hâze`l-emre şerrun lî fî dînî ve meâşî ve âkıbeti emrî. Fa`srifhu annî va`srifnî anhu. Va`kdur li`l-hayre haysu kâne."

 

 

TÜRKÇESİ:             Allah'ım bilgin ile bana hakkımda hayırlı olanı bildirmeni dilerim. Gücün yettiği için bana güç vermeni isterim. Hayırlı olan tarafın bana açıklanması için senin o büyük fazl (ve kerem)inden isterim. Çünkü senin gücün yeter, bense güçsüzüm. Sen bilirsin, bense bilmem. Sen ğaybları da pek yakından bilirsin.

Allah'ım! Eğer şu işin -yapmak istediği şeyi isim olarak söyler- benim dinim, yaşayışım, âhiretim ve işimin sonu açısından bana hayırlı olduğunu bilirsen (ki, şüphesiz bilirsin) bunu bana nasib ve müyesser eyle, o işte bana feyz ve bereket ver.

Allah'ım! Eğer bilirsen ki (bildiğinde şüphe yoktur) şu iş -evvelkinde olduğu gibi (benim dinim, yaşayışım^ âhiretim ve işimin sonu itibariyle)- şer ise, beni o işten ve onu benden çevir. Benim için hayır nerede ise, onu bana mukadder ve müyesser eyle. Gönlümü o işten hoşnut kıl." Yada istihare yapan kişi ... sözlerinin yerine, " = dünya ve âhiretim hakkında da"

 

 

 

İSTİHARE NAMAZI VE DUASI İLE İLGİLİ AÇIKLAMA:

 

İstihare lügatte, “hayr" kökünden türeme olup "hayır isteme" manasınadır.

 

Istılahta, yapılmak istenilen bir şeyin hayırlı olup olmadığına dair mânevi bir işaret elde etmek için yapılan duaya denir. Bu duadan önce "istiha­re namazı" denilen iki rekat namaz kılınır.

 

Bir kimse yapmayı tasarladığı mubah bir işin hayır veya şer mi, faydalı ya da zararlı mı olduğunu önceden kestiremez. Kendisi için hayatî önemi hâiz konularda karar vermekten âciz kalır, karar verme noktasında mütereddid ve tedirgin olabilir. Bu hal, insan yaratılışının gerçeğidir. Bu yüzden insan­lar eskiden beri verecekleri mühim kararlardan önce bazı müsbet işaretler almak istemişler ve bu işaretlerin yollarını aramışlardır. İslâm-dışı toplum­ların bu durumlarda başvurduğu yol, genellikle falcılık ve kâhenet olmuş­tur. Eski Arablar arasında "Ezlâm" denilen bir fal çeşidi yaygındı. Arabların ezlâmi üç oktan ibaretti. Bunlardan birincisinde; "Emeranî Rabbî: Rabbim bana emretti"; ikincisinde "nehânî Rabbi: Rabbim beni nehyetti" üçüncü­sünde de "Gaflet" yazılı idi. Bir iş yapmayı tasarlayan kişi belirli bir ücret veya kurban karşılığı bu oklardan çeker, birincisi çıkarsa tasarladığı işi tat­bike koyulur, ikincisi çıkarsa vazgeçer, üçüncüsü çıkarsa fal tekrarlanırdı.

 

İslâm dini, "Ey inananlar, içki, kumar, putlar ve fal okları, şüphesiz şeytan işi pisliklerdir. Bunlardan kaçının ki saadete eresiniz"[Mâide  90.] âyeti ile falcılığı yasaklamış hüsnü zan, iyi söz ve istihareyi tavsiye etmiştir.

 

İstihare namazı ve duası mü'mine ruhî bir dayanak olduğu için Hz. Peygamber falcılığa ve kehânete karşı istihareye büyük önem vermiştir. Bu babdaki hadiste de görüldüğü üzere Hz. Câbir'in tabiriyle istihare duasını Kur'an-ı Kerim öğretir gibi öğretmiştir.

 

 

Ebû Davud'un Hz. Câbir'den naklettiği istihare duası ayrıca İbn Mes'-ud, Ebû Eyyûb el-Ensârî, Hz. Ebû Bekir, Ebû Saîd el-Hudrî, Sa'd b. Ebî Vakkâs, Abdullah b. Abbâs, Abdullah b. Ömer, Ebû Hüreyre ve Enes b. Mâlik gibi büyük sahâbiler tarafından da rivayet edilmiştir. Bu durumda is­tiharenin önemine işaret eder.

 

Enes b. Mâlik'in rivayet ettiği bir hadisde Peygamber (s.a.v.); "İstihare eden ziyan etmez, danışarak hareket eden pişman olmaz, tutumlu olan da muhtaç duruma düşmez" buyurmuştur.

 

Evlenme, ticârete atılma, uzun yolculuğa çıkma gibi önemli olayların sonucu, işin başında kestirilemez. Kâr mı zarar mı elde edileceği, hayırlı olup olmayacağı önceden bilinemez. Kişinin yapıp yapmamakta serbest olduğu bu durumlarda istihare mü'min için önemli bir dayanaktır. Gönlün sonu bi­linmeyen şeye yönelmesi kadar zor bir şey yoktur. Hepimizin başından ge­çen ve geçmekte olan akıl ve bilgimizle halli mümkün olmayan böyle müşkül zamanlarda mü'minler için istihare, ruhu takviye eden ilâhî bir sığınaktır. Fikrî karışık ve kararsız olduğu bir sırada mü'minin Allah'ın huzurunda el bağlayarak iki rekat namaz kılması peşinden diz çöküp duâ etmesi, Rabbin-den, kendisim hayır ve saadete yöneltmesini dilemesi şüphesiz gönlünde bir hafiflik doğurur. Allah'ın, duâ edenin duasını kabul edeceğine dair va'dini bilip inanarak ona dua etmesi, kendisine hayrın geleceğinden emin olarak irâdesini kuvvetlendirir, istihare ettiği iş hakkında gönlünde bir genişlik ve huzur belirir. Eğer ilk istiharesi sonunda tam bir huzura kavuşamazsa, isti­haresini yediye kadar tekrar eder. Enes b. Mâlik (r.a.)'den rivayet edilen bir hadiste Hz. Peygamber; "Ey Enes! Bir işe teşebbüs etmek istediğinde o iş hakkında yedi kere istihare et. Sonra gönlünden geçen temayüle bak. Çün­kü hayır gönlündeki temayüldedir," buyurur.

 

İstiharenin kabule şâyân olup olmamasında istihare edenin imanı ve sa­mimiyetinin büyük tesiri vardır. Seçkin kişilerin vicdanlarındaki safiyet, ah­lâk ve inançlarındaki sağlamlığın tesiri ile kalbleri ilâhî feyzlere hazır olur. Kendilerinde böyle faziletleri görmeyenlerin iman ve ahlâkları konusunda hüsn-ü zan besledikleri kişilere istihare ettirmeleri daha uygundur, diyenler dahi vardır.

 

İstiharede tüm işlerimizi Allah'a bırakmak gibi fevkalâde önemli bir ah­lâkî ve dinî davranış vardır. "Sizin hoşlanmadığınız nice şeylerin hakkınız­da hayır olması umulur"[Bakara  216.] âyetinin delaletiyle anlıyoruz ki, insanlığın idraki, henüz tahakkuk etmemiş olayların sonucunu anlamaya yeterli değildir. Nitekim bizim şer zannettiğimiz nice olayların sonucunun hayır, ya da hayır zannettiklerimizin neticesinin şer olduğu çok çok karşılaştığımız olaylardandır. İşte istihare kişinin yapacağı işte, o işin sonucunu ta evvelden bilen Rabbin-den kendisini hayra yöneltmesini dilemesidir.

 

İstiharede bulunan kişi, "Ya Rabbî! Yapmayı tasarladığım şu işin so­nunun hayır mı yoksa şer mi olacağını bilmekten âcizim" diyerek kendisi­nin bilmediğini itiraf edip, aczini ortaya koyması ehl-i sünnet akidesidir. İnsanların bilmesi Allah'ın bildirmesiyledir. Bu inançla işlerini Allah'a ha­vale eden kişi, işlerin sonunda sıkıntıya düşmez.

 

Şunu belirtmek gerekir ki, istihare sonunun hayır mı yoksa şer mi oldu­ğu bilinmeyen mubah işlerde veya yapılıp yapılmamakta muhayyer olunan ya da vakti geniş olan vâcib ve müstehaplarda meşru ve menduptur. Ama ilim tahsil etmek gibi sonunun hayır olduğu belli olan durumlarda yâ da mek­ruh veya haramları terk ve vakti sınırlı olan farz ve vâcibleri eda konusunda istihare yapılmaz.

 

 

KAYNAKLAR’DA İSTİHARE

BUHARİ

TİRMİZİ

EBU DAVUD

İBN MACE

 

Kurtubi’de