İBNܒL-ESİR el-Kamil fi’t-Tarih

1. CİLT

 

İSRAİLOGULLARI'NIN TİH ÇÖLÜNDEKİ DURUMLARI ve

Hz. HARUN'UN VEFATI

 

Bundan sonra Allah (C.C.) Hz. Musa'ya İsrailoğulları ile birlikte cebbarlar (zorbalar)ın yaşadıkları belde olan Eriha'ya, yani Beytü'l-Makdis'e gitmesini emretti. Hz. Musa bu emre uyarak İsrailoğulları ile beraber yola çıkıp cebbarların yaşadığı Eriha beldesine yaklaştığı zaman, önce İsrailoğulları'nın her boyundan birer kişi olmak üzere on iki nakib (sorumlu başkan) seçti ve onları cebbarlardan haber getirmeleri için onların yaşadıkları yerlere gönderdi. Nihayet onlar haber getirmek üzere hareket ettikleri zaman, cebbarlardan Uc bin Anak (veya Uc bin Uk) adında bir adamla karşılaştılar. Uc bin Anak bu on iki nakibi yakaladı ve onları sırtlanıp hanımının yanına getirdi; hanımına dönerek onlar için: "Bizimle savaşmak istediklerini söyleyen şu adamlara bak!" dedi ve onları ayaklarının altına alıp ezmek istedi. Fakat hanımı ona engeloldu ve: "Onları bırak, geri dönsünler ve kendi kavimlerine gördüklerini anlatsınlar." dedi. Bunun üzerine Uc bin Anak onları serbest bıraktı.

 

Nihayet on iki nakib Uc bin Anak'ın yanından ayrıldıktan sonra kendi aralarında birbirlerine: "Eğer biz bu cebbarlar hakkında İsrailoğulları'na haber götürür, bilgi verirsek, onlar bunların ülkesine gelmezler. En iyisi mi bu cebbarların durumunu biz onlardan gizleyelim, gördüklerimizden habersizmiş gibi davranalım." dediler ve bu görüş üzerinde karar kıldıktan sonra İsrailoğulları 'nın yanına döndüler. Fakat on iki nakipten onu sözünde durmayıp durumu ve gördüklerini İsrailoğulları'na anlattılar. Yalnız Yuşa bin Nun ve Hz. Musa'nın eniştesi Kalib bin Yufenna adlarındaki diğer iki nakip sözlerinde durdular ve gördüklerini ancak Hz. Musa ile kardeşi Harun (A.S.)'a anlattılar.

 

İsrailoğulları cebbarlar hakkında bilgi ve haber aldıklarından onların bulundukları topraklara gitmekten imtina edip çekindiler. Bunun üzerine Hz. Musa onlara: ''Ey kavmim! Allah'ın size takdir ettiği mukaddes toprağa girin, arkanıza dönmeyin. Sonra zarara uğrayanların (haline) dönmüş olursunuz.'' (Maide suresi, ayet 21) dedi. Onlar da Hz. Musa'ya: ''Ey Musa! Orada zorba bir millet var. Onlar oradan çıkmadıkça biz asla oraya girmeyiz. Eğer çıkarlarsa, o zaman oraya gireriz.'' (Maide suresi, ayet 22) dediler. Bu arada: ''(Allah'tan) korkanlardan, Allah'ın (kendilerine) nimet verdiği iki adam (Yuşa bin Nun ile Kalib bin Yufenna): "Onların üzerine kapıdan girin, eğer kapıdan girerseniz, muhakkak ki siz galip gelirsiniz." dediler .. '' (Maide suresi, ayet 23). Bunun üzerine onlar: ''Ey Musa! Onlar orada oldukları müddetçe biz oraya asla girmeyiz. Artık sen Rabb'in ile beraber git! Bu suretle ikiniz savaşın, biz burada oturuyoruz!'' (Maide suresi, ayet 24) dediler.

 

Hz. Musa onların bu tavırlarına öfkelendi ve: ''Ey Rabb'im! Ben kendimden ve kardeşim (Harun)'den başkasına malik değilim. Bizimle, o yoldan çıkmış (fasık) toplumun arasını ayır.'' (Maide suresi, ayet 25) diye beddua etti. Allah (C.C.): ''Orası onlara kırk yıl yasaklandı. Yeryüzünde şaşkın şaşkın dolaşacaklar. Sen yoldan ÇıkmıŞ olanlar için üzülme.'' (Maide suresi, ayet 26) buyurarak Hz. Musa'nın duasını kabul etti. Aslında Hz. Musa kavmine beddua etmekte acele etmişti, duası kabul edilince de pişmanlık duydu.

Bu durum karşısında İsrailOğulları Hz. Musa'ya: "Biz çölde yiyeceklerimizi nasıl temin edeceğiz?" diye sordular. Bunun üzerine Allah (C.C.) onlara men (kudret helvası) ile selva (bıldırcın kuşu) gönderdi.

 

''Men'' kelimesinin tefsiri hakkında farklı rivayetler vardır. Bir rivayette o, zamk gibi ağaçlar üzerine yağan ve şeker gibi tatlı olan bir madde, diğer rivayette terancübin (kudret helvası), başka bir rivayette yufka ekmek, bir diğer rivayette her insan için bir sa' ölçüsünde gökten inen balolarak açıklanmıştır.

 

''Selva'' kelimesi ise bıldırcın'a benzeyen bir kuş olarak izah edilmiştir. İsrailoğulları Hz. Musa'ya: "Biz çölde içecek suyu nasıl temin edeceğiz?" diye sorduklarında, Allah tarafından verilen bir emirle Hz. Musa asasını taşa vurdu ve: ''Hemen taştan (her boy için) on iki pınar fışkırdı .. '' (Bakara suresi, ayet 60).

 

Yine İsrailOğulları Hz. Musa'ya: "Biz çölde gölgeyi nasıl bulacağız?" dediklerinde, Allah tarafından üstlerine bulut gölgelik olarak getirildi.

 

Son olarak İsrailoğulları Hz. Musa'ya: "Çölde giyeceklerimizi nasıl temin edeceğiz?" diye sorduklarında, Allah tarafından onların üzerlerinde bulunan elbiseleri boylarıyla birlikte uzayan ve hiç eskimeyen bir şekil aldı.

 

Bundan sonra İsrailoğulları: ''Ey Musa! Biz bir yemeğe dayanamayacağız, bizim için Rabb'inden dua et de, bize yerin bitirdiği sebzesinden, acur, sarımsak, mercimek ve soğan çıkarsın .. '' (Bakara suresi, ayet 61) dediler. Bunun üzerine Hz. Musa onlara: ''İyi olanı, daha aşağı olanla mı değiştirmek istiyorsunuz? Bir şehre inin, orada sizin istedikleriniz var .. '' (Bakara suresi, ayet 61) dedi. İsrailoğulları Tih çölünden çıkınca Allah tarafından kendilerine indirilmekte olan kudret helvası ile bıldırcın kuşu kaldırıldı.

 

Bundan sonra Hz. Musa, Uc bin Anak ile karşılaştı. Musa (A.S.)'nın boyunun uzunluğu on arşındı, dolayısıyla asasının uzunluğu da on arşın idi. Hz. Musa, Uc bin Anak ile karşılaştığı zaman birden on arşın sıçradı ve asasıyla Uc'un topuğuna vurup onu öldürdü. Rivayet edildiğine göre, Uc bin Anak üç bin yıl yaşamıştır.

 

Allah (C.C.) vahiy yoluyla Hz. Musa'ya: "Ben kardeşin Harun'un ruhunu kabzedeceğim, onunla birlikte falan dağa gelin." buyurdu. Bunun üzerine Hz. Musa ile kardeşi Harun (A.S.) tarif edilen dağ'a doğru hareket ettiklerinde orada benzerini görmedikleri bir ağaçla karşılaştılar ve bu dağ'da hazır yapılmış bir evle içerisinde döşenmiş bir yatak gördüler. Aynı zamanda bu evden dışarıya güzel bir koku da yayılıyordu. Harun (A.S.) bu evi görünce çok beğendi ve kardeşi Musa (A.S.)'ya: "Ey Musa! Ben şu yatağın üzerinde uyumak istiyorum." dedi. Hz. Musa da O'na: "Pekala, haydi yat uyu." dedi. Bunun üzerine Harun (A.S.) O'na: "Bu evin sahibinden korkuyorum, sonra gelir bana öfkelenir." dedi. Hz. Musa: "Sakın korkma, ben seni evin sahibine karşı korurum." dedi. Harun: "O halde sen de benimle yat, uyu." dedi. Sonra her ikisi de birlikte uyuyunca, ölüm Harun (A.S.)'u yakaladı. Bu sırada ölüm saatinin geldiğini hisseden Harun (A.S.) kardeşi Hz. Musa'ya: "Ey Musa! Beni aldattın." dedi ve ruhunu teslim etti. Bunun üzerine Hz. Harun döşeğinin üzerinde olduğu halde Allah tarafından göğe kaldırıldı. Hz. Musa tek başına İsrailoğulları'nın yanına döndüğü zaman onlar: "Sen, Harun'u sevdiğimiz için götürüp O'nu öldürdün." dediler. Bunun üzerine Hz. Musa onlara: "Yazıklar olsun size! Benim, kardeşimi öldüreceğime ihtimal mi veriyorsunuz?" dedi. Fakat İsrailoğulları bu iddialarında ısrar edince, Hz. Musa namaz kılıp Allah'a dua etti. Bunun üzerine Harun (A.S.) üzerinde yatmış olduğu döşekle birlikte Allah tarafından gök ile yer arasında bir yere indirildi; hatta İsrailoğulları onu gözleriyle gördüler. Bu arada Allah (C.C.) onlara Harun'un öldüğünü ve Musa'nın onu öldürmediğini haber verdi. Bunun üzerine onlar Hz. Musa'yı Harun'un vefatı konusunda tasdik edip doğruladılar. Harun (A.S.) Tih Çölü'nde vefat etti.

 

BİR SONRAKİ SAYFA İLE DEVAM ETMEK İÇİN AŞAĞIDAKİ İSME TIKLA

 

MUSA (A.S.)'NIN VEFATI